Jesse Livermore - Wielki Niedźwiedź Wall Street

Początek legendy Boy Plunger

Jesse Livermore urodził się 26 lipca 1877 roku w South Acton, Massachusetts. W wieku 14 lat, za wsparciem matki, uciekł z domu, aby uniknąć farmerskiego losu. Rozpoczął pracę w domu maklerskim Paine Webber w Bostonie, gdzie był odpowiedzialny za odczytywanie cen akcji z tzw. „ticker tape”[1] i przepisywanie ich na tablicę tak, aby widzieli je inwestorzy. Podczas pierwszej inwestycji na własny rachunek zamienił otrzymane od matki 5 USD na 3120, idąc za radą dobrze poinformowanego znajomego. Z czasem młody Jesse stał się specjalistą od „reading the tape” i z powodzeniem zaczął przewidywać ruchy cen.

Podczas lunchu często wymykał się do „bucket shops”[2] - specjalnych miejsc, gdzie inwestorzy zakładali się o cenę akcji, nie zawierając rzeczywistych transakcji. Drugą stroną zakładu był bucket shop. Dzięki umiejętnościom odczytywania taśmy z notowaniami Jesse szybko stał się postrachem właścicieli bucket shopów, z którymi wygrywał raz za razem. Nie przywiązywał się do akcji i spółek, interesowały go tylko liczby, gdyż grał opracowanym systemem. Jego dochody osiągnięte podczas przerwy lunchowej znacznie przewyższały miesięczny dochód z domu maklerskiego. Kiedy jego szef zauważył, że młody chłopak ( zwany Boy Plunger, od plunger – bezwzględny spekulant) coraz bardziej skupia się na własnych inwestycjach, zaniedbując pracę, postawił mu ultimatum. Jesse Livermore wybrał inwestowanie na własny rachunek. Jego szczęście nie trwało jednak długo, gdyż bucket shopy w Bostonie szybko odmówiły przyjmowania od niego zakładów, obawiając się dużych strat.

W wieku 20 lat fortuna Jesse’go osiągnęła 1000 USD (dzisiaj równowartość około 20000 dolarów). Po tym, jak bucket shopy w Bostonie odmówiły handlowania z nim, przeprowadził się do Nowego Jorku, mając nadzieję na pomnożenie pieniędzy. Niestety, w Nowym Jorku nie grał już w bucket shopach, a w domach maklerskich, gdzie zawierano rzeczywiste transakcje. Tam jego system nie działał z powodu opóźnień w przekazywaniu informacji o cenach na Wall Street. W ciągu 6 miesięcy Jesse Livermore stracił wszystkie zarobione pieniądze. Dlatego postanowił wyjechać do innego miasta, gdzie działały bucket shopy – do St. Louis. Tam zdołał zgromadzić trochę pieniędzy i zanim biura odmówiły mu współpracy, wrócił do Nowego Jorku.

Pogromca kryzysów

Livermore postawił na spadek rynku przed trzęsieniem ziemi w San Francisco w 1906 roku i dzięki temu zarobił 250 tysięcy dolarów. Stał się sławny po kryzysie w 1907 roku, podczas którego zajął krótką pozycję, zyskując 3 miliony USD. 90% zdobytej w owym czasie fortuny stracił niedługo potem na nieudanej transakcji bawełną. Podczas I wojny światowej odrobił straty i spłacił swoich wierzycieli.

Pierwszą żoną Livermore'a była Nettie Jordan, stenografistka, którą poślubił w 1900 roku. W 1917 roku, w wieku 40 lat, dzień po rozwodzie z Nettie, poślubił Dorothy Wendt, piękną showgirl, która podzielała jego umiłowanie do wystawnego trybu życia i była jego wielką miłością. Jako prezent ślubny otrzymała od męża dom w Nowym Jorku. Jesse Livermore miał szereg domów, każdy ze służbą i limuzynami, posiadał także ogromny jacht. Lubił grywać w nielegalnym kasynie swojego przyjaciela w Palm Beach. Do jego przyjaciół zaliczali się m.in. Charlie Chaplin i Wolter P. Chrysler, a także Alfred Sloan.

Podczas Wielkiego Kryzysu znowu udało mu się przewidzieć spadki i zająć krótką pozycję, ale zdobytą wówczas fortunę (100 milionów dolarów) stracił już w 1934. Dwa lata wcześniej rozwiódł się z Dorothy, na jej wniosek, po 14 latach małżeństwa, by w 1933 roku ponownie ożenić się, tym razem z 38-letnią Harriet Metz Noble. Dla Harriet było to piąte małżeństwo, a każdy z jej poprzednich mężów popełnił samobójstwo.

Genialny samotnik

Jesse Livermore znany był z tego, że lubił samodzielnie podejmować decyzje inwestycyjne. Tylko dwa razy w życiu posłuchał rady przyjaciela (nie licząc pierwszej inwestycji) i dwa razy na tym stracił. Po tym, jak już się dorobił, pracował w swoim penthouse na Fifth Avenue. Miał paru asystentów, którzy śledzili na bieżąco ceny posiadanych przez Livermore’a akcji i zapisywali je na kredowych tablicach. Od czasu, kiedy rynek się otwierał do jego zakończenia nikt w biurze nie mógł się odzywać, żeby nie dekoncentrować inwestora. Podczas sprzątania pokoju, w którym pracował, sprzątaczka była pilnowana przez jednego z jego najbardziej zaufanych pracowników, Harry’ego Dache.

Nie grał każdego dnia, tylko wtedy, kiedy trend był widoczny. Zalecał kupowanie rosnących akcji, a sprzedaż spadających. Stosował analizę techniczną, grał własnym systemem, korzystając z wyznaczania punktów Pivota (punkty zwrotne). Inwestorów, którzy nie potrafili grać, nazywał naiwniakami (suckers), dzieląc ich na podkategorie. Początkujący sucker jest osobą, która nic nie wie, ale jest świadoma swojej ignorancji. Z kolei semi-sucker to inwestor, który przeczytał książki na temat gry na giełdzie, ale nie zdaje sobie sprawy z faktu, że lektura nie jest w stanie zastąpić doświadczenia. Semi-sucker różni się od początkującego suckera i tu, i tu należy dogłębnie opanować teorię, ale mistrzostwo osiąga się dzięki latom praktyki, podczas których zdobywa się doświadczenie. tym, że ten pierwszy nieco dłużej utrzymuje się w grze. Jesse Livermore porównywał przygotowanie do gry na giełdzie do edukacji lekarza -

Można jednoznacznie powiedzieć, że Jesse Livermore był spekulantem. Czterokrotnie w ciągu swojego życia dorobił się fortuny i czterokrotnie ją stracił. Odznaczał się wybitnymi zdolnościami analitycznymi i numerycznymi. Niestety, wystawne życie nie przyniosło mu szczęścia. Livermore cierpiał na depresję. 28 listopada 1840 roku, w wieku 63 lat, odebrał sobie życie strzałem z pistoletu, pozostawiając po sobie list do żony, w którym opisuje swoje życie jako porażkę.

Oto garść cytatów Livermore'a:

- Akcja nigdy nie jest zbyt droga do kupienia i zbyt tania do sprzedaży.

- Rynki nigdy się nie mylą – ale opinie tak.

- Największe zyski można osiągnąć na transakcjach, które od początku wykazywały zyski.

[1] Ticker tape- papierowa taśma, na której telegraf taśmowy drukował bieżące informacje; za: http://portalwiedzy.onet.pl/116148,,,,ticker_tape,haslo.html

Opracowania zawarte w portalu inwestycyjnym www.gazetatrend.pl nie są rekomendacjami w rozumieniu przepisów Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 19 października 2005 r. w sprawie informacji stanowiących rekomendacje dotyczące instrumentów finansowych lub ich emitentów (Dz. U. z 2005 r. Nr 206, poz. 1715). Wydawca i autorzy nie ponoszą odpowiedzialności za szkody poniesione w wyniku decyzji inwestycyjnych podjętych na podstawie opracowań publikowanych w ramach portalu inwestycyjnego www.gazetatrend.pl.

Wszelkie opinie i oceny zawarte w niniejszym serwisie wyrażają indywidualne opinie osób je sporządzających w dniu ich publikacji i nie mogą być interpretowane jako podstawa do podejmowania jakichkolwiek decyzji dotyczących inwestycji dokonywanych przez czytelnika.

Dodatkowe ikony wykorzystane na zasadach licencji Creative Commons: famfamfam Silk oraz FatCow.